از آن روزگاران که :

رودکی سمرقندی "رود" بر گرفت و سرود عشق در پرده ای خوش چنان نواخت که امیر سامانی با شنیدن "بوی جوی مولیان" چنان به یاد وطن مالوف افتاد که پای برهنه بر اسب بی زین نشست و از باد غیس هرات به سوی بخارا تاخت.

از آن روزگاران که :

در مجلس سرود خوانی خسرو پرویز، زبان موسیقی تنها کلامی بود که با لحن "باربد" و "نکیسا" توان بیان قصه "شبدیز" داشت و تاثیر شگفت ساز و آواز این دو نابغه ی بی همتای موسیقی همگان را از مهلکه ای عظیم رهانید.

از آن روزگاران که :

ملای روم در بازار زرکوبان قونیه از شنیدن صدای پتک بر سندان که در زیر سقف بازار می پیچید ، با یاد شمس ، عشق شمس و فراق شمس به سماع و چرخ پرداخت.

و از آن روزگاران نه چندان دور که عارف و شیدا و درویش خان و سید رحیم چنان نغمه سرایی می کردند که هزاردستان خوش آواز نیز هر اندازه ممکن بود بر سر شاخه ها پیش میآمد تا نغمه عشاق سینه چاک را نیکوتر بشنود.

از آن روزگاران تا کنون ، کمتر یادگاری سزاوار از این هنر اصیل ایرانی بر جای مانده است و در صندوقچه هنری ما ، میراثی شایسته این مرز و بوم و این هنر با شکوه بر جا ی نیست.

موسسه فرهنگی هنری چهار باغ بانگ با مدیریت و سرپرستی آقای علی رستمیان که خود از پویندگان عرصه موسیقی ست و به همراه خانواده هنرمندش سالیان درازی را در مکتب بزرگان موسیقی اصیل ایرانی به سر برده اند، بنای آن دارد که درحد بضاعت و با بهره جستن از ذوق و دانش صاحب نظران و دل سوختگانی که درد اشتیاق و مهجوری را در دل تنیده و با جان پرورده اند، در کاراحیا و ترویج این هنر گرانسنگ همت گمارد.

این موسسه د رطول فعالیت های خود و از سال 1370 تا کنون با نشر آثاری از اساتید مسلم و نامدار موسیقی چون :

استادان:روح اله خالقی، اصغر بهاری ، ابوالحسن صبا ، نور علی خان برومند ، حسین طاهرزاده، رضا قلی میرزا ظلی، فرامرز پایور، جلیل شهناز، حسین تهرانی، غلامحسین بنان، مرتضی نی داوود، پرویز مشکاتیان، منصور نریمان، جلال ذوالفنون، محمد اسماعیلی، محمد موسوی، کیوان ساکت، ناصر فرهنگفر و....در جهت معرفی و شناخت گوشه ای از دستاورد های این مکتب اصیل اقدام نموده است و هم چنین درعرصه های آموزشی نیز با دایر نمودن کلاس های موسیقی و تعلیم نوجوانان و جوانان علاقه مند به فراگیری ساز و آواز و شناخت دستگاه های موسیقی اصیل و رواج و رونق این هنر، در حد توان و بضاعت خویش کوشیده است، اما در این مجال و به مصداق آنکه ، طی این مرحله بی همرهی و ارشاد بزرگان صاحبدل و اساتید گرانمایه و گنجینه داران آثار هنری میسر نخواهد افتاد، از محضر پر فیض ایشان امید می بریم، تا این موسسه را در فراز و نشیب این وظیفه خطیر یاری نمایید، باشد که از پرتو لطف و حمایت ایشان گوشه ای از این گنجینه بی بدیل هنری از کنج مهجوری و فراموشی به در آید و مجموعه ای سزاوار و شایسته ی این ملت هنر پرور فراهم آید.

"موسسه فرهنگی هنری چهار باغ بانگ"